Let’s do it Greece για κλάματα

Πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή 29 Απριλίου η δράση «Let’s do it Greece» στις παραλίες Νεράντζας, Κοκκωνίου και Βραχατίου. Ο δήμος Βέλου-Βόχας καλούσε τους δημότες σε μία συμβολική χειρονομία καθαριότητας των παραλιών του, ενόψει της καλοκαιρινής περιόδου που ήδη άνοιξε.

Δυστυχώς, η συμμετοχή ήταν ελάχιστη και κυρίως απογοητευτική! Φαίνεται ότι τους δημότες του δήμου Βέλου-Βόχας ποσώς τους ενδιαφέρει αν θα είναι καθαρές οι παραλίες τους, εκτός κι αν περιμένουν ένα μαγικό ραβδί με το οποίο όλα θα γίνουν και όλα θα διορθωθούν ενόσω εκείνοι αμέριμνοι και απαθείς απολαμβάνουν το καφεδάκι τους στις καφετέριες της παραλίας…. Για να ασκήσουν την, μεταξύ τσίπουρου και ελαίας, κριτική τους αργότερα στα καφενεία και στα ουζερί, για τον κόσμο που δε νοιάζεται, για τις νέες γενιές που είναι αδιάφορες, για τα καλύτερα χρόνια που πέρασαν, για το δήμο(!!) που δεν ενδιαφέρεται  για την παραλία, για τα σκουπίδια, για…, για…

Κανείς όμως δεν θα κατεβάσει το υψωμένο δάχτυλο, δεν θα χαμηλώσει το περισπούδαστο και δήθεν λυπημένο βλέμμα, δεν θα σκύψει με ντροπή τα μάτια να πει ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της ευθύνης είναι δικό μας. Είναι δικό μας γιατί ο καθένας την Κυριακή το πρωί και κάθε μέρα που καλείται να συμμετέχει σε μία δράση σκέφτηκε «α, καλά, εγώ θα πάω; Να γίνω λεζάντα στη φιέστα του δημάρχου;».

Σε μια άνευ προηγουμένου ισοπέδωση των πάντων, κάθε δράση, περιβαλλοντική πολιτιστική ή ό,τι άλλο, βαφτίζεται δημαρχιακή φιέστα και μειώνεται ως εκεί που δεν παίρνει ως προς την πραγματική της σημασία και διάσταση. Μα εδώ όμως έχουμε το εξής μοναδικό και πρωτότυπο. Η συντριπτική πλειοψηφία των διοργανωτών να είναι απόντες!!! Άρα λοιπόν αυτή η δήθεν από άποψη «γραμμή» δεν είναι τίποτα άλλο παρά φτηνή δικαιολογία.

Κι όμως εδώ υπάρχει πέραν των άλλων μία τεράστια ευθύνη γιατί η διδαχή της προστασίας του περιβάλλοντος και της ορθής συμπεριφοράς ως υπεύθυνος πολίτης του μέλλοντος, δεν διδάσκεται στις νέες γενιές με δάχτυλα που κουνιούνται επικριτικά στο αέρα, ή λόγια βαρύγδουπα που ξεστομίζονται χωρίς φειδώ. Διδάσκονται αποκλειστικά και μόνο με πράξεις, με την ίδια τη στάση ζωής του καθενός και τις επιλογές του, οι οποίες μαθαίνουν στα παιδιά συμπεριφορές, δείχνουν στις νέες γενιές τον τρόπο που πρέπει να λειτουργήσουν ως πολίτες για να ζήσουν καλύτερα.

Εν πάση περιπτώσει επειδή σκοπός μου δεν είναι να μακρηγορήσω  θέλω εν κατακλείδι να υπογραμμίσω πως όλα αυτά είναι θέμα παιδείας και όχι μόρφωσης ή εκπαίδευσης, είναι ανάγκες και συνθήκες που μπαίνουν στην ψυχή του καθενός από τα παιδικά του χρόνια με την επιμονή και την υπομονή ενός γονιού που δεν κρύφτηκε πίσω από τη φτηνή δικαιολογία «δεν θέλουν τα παιδιά, μωρέ» αλλά δίδαξε την ευθύνη με επιμονή και υπομονή γιατί η ατομική ευθύνη απέναντι στο κοινωνικό σύνολο δεν είναι επιλογή είναι καθήκον.

Πόσω μάλλον καθήκον για τους ασκούντες τη δημοτική «εξουσία». Επομένως αν είναι μία φορά αδικαιολόγητοι οι πολίτες που δεν συμμετείχαν οι αυτοδιοικητικοί άρχοντες που δεν χάλασαν τη «ζαχαρένια» τους είναι δέκα φορές αδικαιολόγητοι. Καταγράφουμε λοιπόν τις αισθητές απουσίες της συντριπτικής πλειοψηφίας των δημοτικών συμβούλων συμπολίτευσης ή αντιπολίτευσης, των μελών του Εμπορικού συλλόγου Βραχατίου, των συλλόγων της περιοχής κ.ά. Αλήθεια πώς, κύριες και κύριοι «διοικούντες» περιμένετε να ευαισθητοποιηθεί και να συμμετέχει ο κόσμος, όταν εσείς οι ίδιοι απαξιώνεται αυτή τη δράση;

Πολλά-πολλά συγχαρητήρια στις υπέροχες κυρίες της ομάδας εθελοντισμού και κοινωνικής δράσης Βραχατίου, που χωρίς την παρουσία τους η δράση θα ήταν …αδρανής(!), στους προέδρους των Τ.Κ. Νεράντζας και Κοκκωνίου κ. Δαγρέ και κ. Καραχοντζίτη αντίστοιχα, στον πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου Γιώργο Δαληβίγκα που μόνος του εκπροσώπησε τον εμπορικό κόσμο του Βραχατίου, στον επικεφαλής της ελασ. Αντιπολίτευσης Λεωνίδα Στεργιόπουλο ο οποίος ήταν ο μόνος εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης του δήμου Βέλου-Βόχας, στον πρόεδρο της Ανέλιξης Ανδρέα Σιάχο, στην αντιδήμαρχο Μαρία Καλλίρη και στο δήμαρχο Αννίβα Παπακυριάκο που στήριξαν έμπρακτα τη δράση.

Επίσης πολύ περισσότερα συγχαρητήρια στις μοναδικές παρουσίες (2-3 όχι παραπάνω) ανθρώπων που ήρθαν αυτόβουλα με τα παιδιά τους για να συμμετέχουν και τα ονόματα των οποίων θα ανέφερα με κεφαλαία γράμματα, αν δεν είχα την ανασφάλεια ότι μπορεί να ξεχάσω και να αδικήσω κάποιον που ίσως δεν είδα.

Εύχομαι μόνο να είναι η τελευταία χρονιά που στο κάδρο της αναμνηστικής φωτογραφίας ήταν τόσο λίγοι οι συμμετέχοντες…

Γιώτα Αθανασούλη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.